‘Je moet zélf iets doen om uit die eenzaamheid te komen’

Jan Pronk multidisciplinair kunstenaar eenzaamheid embassy of loneliness betondorp muren van glas
Jan Pronk multidisciplinair kunstenaar
We hebben vijf kunstenaars uitgenodigd werk te maken voor onze expositie Muren van Glas, die je in de maand september in Betondorp kunt bezoeken. In 5 afleveringen stellen we de kunstenaars aan je voor. Dit is aflevering 5: Jan Pronk

Jan Pronk is een man van weinig woorden. Je moet zijn werk zien, erover praten is best lastig, zegt ie. Want hoe omschrijf je je eigen werk? Al was het alleen maar omdat het niet onder één noemer valt. ‘Ik begon op de kunstacademie op de afdeling mode. Maar ik was ook geinterresseerd in de andere disciplines die op de academie werden gegeven, in het tweede jaar ben ik gewisseld naar de vrije afdeling.’
 
Hoe zou je zelf omschrijven als kunstenaar?

Ik doe van alles: ik schilder en decoreer voor films, ik maak schilderijen, voor mezelf en in opdracht, ik heb voor particulieren interieurs ontworpen en uitgevoerd, ik decoreer restaurants. Ik kreeg ooit de opdracht van Het Blauwe Theehuis in het Vondelpark om 3 knalblauwe containers ‘weg te schilderen.’ En ja, hoe doe je dat, wegschilderen? Dat vind ik interessant, zo’n opdracht. Maar ja, is daar een ‘kunstrichting’ op te plakken? Wat voor soort kunstenaar ben je dan?
 
Wat wil je met je werk bereiken?

Voor mij is persoonlijke ontwikkeling de belangrijkste drijfveer. Voortdurend je inzichten verbreden, niet verstarren. Daar gaat het mij om.

Waarom doe je mee met dit initiatief?

Eric benaderde mij met de vraag of ik wilde meedoen. Ik ken hem al vanaf toen we samen op de kunstacademie zaten. We zijn altijd bevriend gebleven.
Het initiatief zei me nog niets, toen hij me vroeg. Ik had geen idee wat ik zou willen of kunnen doen. Maar ik vind het leuk om iets nieuws te doen, en dit is nieuw voor mij. Dus daarom zei ik direct ja toen Eric me vroeg.

Hoe verhoud je je met eenzaamheid? Ik ben een soort Einzelganger. Op zich functioneer ik prima in een groep, maar ik ben daar vaak toch de buitenstaander. Dat vind ik overigens geen probleem. 

Hoe lees jij deze zin: “Muren van glas, waardoor je prima naar buiten kunt kijken, maar niet in staat bent jezelf te bevrijden”?

Toen ik net klaar was met de kunstacademie, zat ik dagen achter elkaar in mijn atelier te werken. Ik zag niemand, sprak niemand. Op een dag móest ik naar de bakker – je moet toch eten – en daar kwam ik erachter dat ik niet eens meer op het woord “brood” kon komen. Toen dacht ik: oké, dit gaat te ver. Ik heb mezelf er toen bewust uit getrokken.

Misschien is dat waarom ik die quote een beetje passief vind. Alsof je maar blijft zitten achter dat glas. Terwijl ik juist denk: je moet zélf iets doen om eruit te komen.

Hoe leg jij die quote uit: “Muren van glas , waardoor je prima naar buiten kunt kijken, maar niet in staat bent jezelf te bevrijden”?

Daar heb ik niets mee, voor mij heeft eenzaamheid meer te maken met niet gezien worden in de meest letterlijke zin van het woord, door anderen.

Voor het werk voor de expo zit ik nog midden in het proces. Ik vind het altijd lastig om tijdens een proces te vertellen wat ik doe, hoe iets gaat worden. Het is heel intuitief.  Nu ben ik bezig met kartonnen dozen waar ik figuren van maak. Die verbeelden op een bepaalde manier die binnen- en buitenkant uit de quote. Hoe precies? Dat weet ik zelf ook nog niet helemaal.

Dus: kom gewoon kijken. Dan zie je het.

Wanneer is voor jou de expo geslaagd?
Voor mij is de expositie geslaagd als die bijgedragen heeft aan mijn ontwikkeling, als ik weer iets geleerd heb. Van de kunst maar ook van het thema. En uiteraard vind ik het belangrijk dat er mensen komen die geïnteresseerd zijn in het thema en bij wie weer meer bewustwording is ontstaan.

laat een bericht achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Magazine made for you.

Featured:

Deze categorie heeft momenteel niet meer projecten

Elsewhere: