Kunst maakt het praten over een zwaar thema als eenzaamheid lichter

Over eenzaamheid had Jonas Meijer best wel eens nagedacht, hij had zich bij momenten zelfs zo gevoeld. Maar een compositie daarover maken, hoe dat klinkt die eenzaamheid? Dat was nieuw voor hem. Dus zei hij zonder voorbehoud ja toen wij vroegen of hij wilde meedoen aan Sounds of Loneliness.

Hoe zou je je werk omschrijven dat je maakt? 

Mijn werk is een inkijk in mijn gevoelswereld. Het is een blik en manier om mijn gedachten en emoties over eenzaamheid te verwerken. Het zit tussen hiphop en soundscape in en mengt die twee werelden met elkaar. 

Wat spreekt je aan in dit project?

Ik vind het een goed project omdat het kunst gebruikt om een dialoog te starten. Omdat er iets tastbaars wordt getoond is het makkelijker om zo’n gesprek te starten. Kunst is op deze manier dienend aan een groter, maatschappelijk doel. Eenzaamheid is een zwaar thema en op deze manier kan het voor mensen lichter zijn om het erover te hebben. Dit project geeft me ook de vrijheid om te onderzoeken wat eenzaamheid voor mij is en na te denken over hoe dat klinkt. 

Vanuit mijn ervaringen en perspectief op eenzaamheid probeer ik woorden en klanken te vinden die dit symboliseren. Zo kan ik een emotie of een patroon vervormen in een herhalend motief of kan ik een gevoel verwerken in tekst. 

Wat hoop je te bereiken door met dit project mee te doen?

Ik hoop dat ik met mijn muziek mensen kan bereiken en raken. Door in gesprek te gaan kunnen we samen meer openheid creëren rond dit onderwerp. Als mensen zich herkennen in iets wat ik maak, komen we er hopelijk achter dat onze eenzame gevoelens veel universeler zijn dan we denken en we het minder alleen hoeven te benaderen.